آموزش گیتار – شماره گذاری سیم ها و انگشتان ،فینگر استایل و پیک

در اولین قسمت از آموزش گیتار، سعیمون بر اینه که پایه کار رو محکم بسازیم و بریم جلو. مطمئن باشید مطالب این پست و ویدیو اگه به خاطر سپرده بشن تا آخر عمرتون به درد می خورن. بریم سراغ شماره گذاری سیم ها و انگشتان ،فینگر استایل و پیک.

اول راجع به شماره و نام گذاری انگشت ها و سیم های گیتار صحبت می کنیم. بعد هم روش های به صدا در آوردن سیم های گیتار رو می گیم که شامل “فینگر استایل (با انگشت ها)”، استفاده از “پیک گیتار” (بعضیا بهش میگن مضراب) و هایبرید پیکینگ هست.

سیم های گیتار و همچنین انگشت های دست راست و چپ، با شماره ها یا حروف خاصی نشونه گذاری میشن.

مثل همیشه برای بهتر درک کردن مطالب پیش رو حتما ویدیو رو هم ببینید.

 

چه اهمیتی داره که این شماره ها و حروف رو بدونیم؟

برای راحت تر شدن آموزش و یادگیری و همچنین برای ارتباط بهتر با سایر گیتاریست ها از این شماره ها و حروف استفاده می کنیم.

مثلا وقتی ویدیو آموزشی یک قطعه رو به می بینیم مدرّس بهمون می گه که ” در این قسمت انگشت چهارمتون رو باید بگذارید روی سیم سوم “. یا ممکنه که قصد تمرین از روی کتاب خاصی رو داشته باشید و در اون کتاب برای توضیح روش تمرین از همین حروف و اعداد استفاده شده باشه.

شماره گذاری سیم های گیتار

در هر گیتاری، از کلاسیک گرفته تا الکتریک، وقتی گیتار رو در دست می گیریم همیشه پایین ترین سیم ما، سیم شماره ۱ هست، یعنی شماره گذاری از پایین شروع می شه. با این حساب مطابق شکل زیر سیم ها رو شماره گذاری می کنیم و میایم بالا. این ترتیب رو به خاطر بسپرید.

شماره گذاری سیم های گیتار

شماره سیم ها روی گیتار کلاسیک

شماره گذاری سیم ها روی گیتار الکتریک

شماره سیم ها روی گیتار الکتریک

اسم گذاری سیم های گیتار

ممکنه به جای شماره سیم ها، از اسم نتی که به صدا در آوردن اون سیم ایجاد می کنه استفاده کنیم، مثلا اگه به سیم شماره ۳ ضربه بزنیم (بدون اینکه انگشت دست چپمون روی یکی از فرت ها باشه) نت “سل” به صدا در میاد. پس به این سیم، سیم سل هم میگن. در شکل های زیر نت های مربوط به هر سیم رو هم به فارسی هم به انگلیسی می بینید. بعدا به طور مفصّل به نت ها روی ساز گیتار می پردازم. در شکل های زیر نام نت مربوط به هر سیم بالاش نوشته شده.

شماره گذاری سیم ها و انگشتان

اسم گذاری سیم های گیتار با نت ها به فارسی

شماره گذاری سیم ها و انگشتان به انگلیسی

اسم گذاری سیم های گیتار با نت ها به انگلیسی

 

نکته: این نت های نوشته شده، در واقع با رایج ترین روش کوک کردن گیتار به دست میان، یعنی اکثر نوازندگان و موسیقی دان ها گیتارشون رو جوری کوک می کنند که سیم یکشون بشه نت “می” و سیم دوشون بشه نت “سی” ، الی آخر. اما در نظر داشته باشید که میشه بر فرض مثال سیم ۱ رو جوری کوک کنیم که بشه نت “می بمل”. قطعاتی هستن که برای اجراشون باید سیم های گیتارمون رو روی نت های دیگه ای کوک کنیم ولی در بیش از ۹۹ درصد موسیقی رایج امروزی همین ترتیبی که توی عکس های بالا دیدید حاکمه.

اگه با نت ها هیچ آشنایی ندارید اینجا کلیک کنید.

حرف گذاری انگشتان دست راست

توضیح زیادی نداره فقط این رو بدونید که انگشت شست با حرف p، انگشت اشاره با حرف i انگشت میانی با حرف m و انگشت حلقه با حرف a مشخص میشن. با انگشت کوچیکه هم توی گیتار زدن کاری نداریم برای همین خیلی جاها حتی اسم هم بهش نمی دن اما برای اینکه بدون اسم نمونه بهش می گیم x.

دست راست گیتار

شماره گذاری انگشتان دست چپ

از دست چپ برای گرفتن فرت های گیتار استفاده می کنیم، از اونجایی که انگشت شست دست چپمون میره پشت و اصلا روی فرت ها نیست، با ۴ انگشت دیگه باید فرت ها رو بگیریم. برای دست چپ از شماره گذاری استفاده می کنیم. انگشت اشاره شماره ۱، انگشت میانی شماره ۲، انگشته حلقه شماره ۳ و انگشت کوچک شماره ۴.

دست چپ گیتار

نکته: در موسیقی هیچ باید و نبایدی وجود داره، میشه با انگشت کوچک دست راست (که بدون حرف موند) هم نتی رو به صدا در آورد و یا اینکه انگشت شست دست چپ (که شماره نداشت) رو آز بالا آورد روی فرت ها و باهاش نت خاصی رو به صدا در آورد، اما چیزی که رایج هست همین هست که تو دو پاراگراف قبل توضیح دادم.

نکته: اگه فردی تصمیم بگیره که با دست چپش سیم های گیتار رو به صدا در بیاره و با دست راستش فرت های گیتار رو بگیره (که خیلی به ندرت دیده میشه کسی بخواد این کار رو بکنه)، اولا که باید یک گیتار مخصوص افراد چپ دست بگیره و ثانیا انگشتان دست راستش شماره گذاری و انگشتان دست چپش حرف گذاری می شن.

بریم سراغ  روش های به صدا در آوردن سیم ها. برای درک بهتر قسمت های پیش رو حتما ویدیو رو نگاه کنید:

فینگر استایل

در این روش نوازنده با انگشتان دستش سیم ها رو به صدا در میاره. به طور کلّی انگشت شست یا همون P مسئول به صدا در آوردن سیم های ۴ و ۵ و ۶ هست. انگشت i سیم ۳، انگشت m سیم ۲ و انگشت a سیم ۱ رو به صدا در میارن.

صد البته که این موقعیت توی قطعات و تکنینک های مختلف فرق می کنه و ممکنه از انگشت های مختلف برای سیم های مختلف استفاده کنید ولی پوزیشن اصلی دست راست روی سیم ها به همین صورت هست.

گیتار فینگر استایل

حالا اگه کسی بخواد گیتار بزنه و بخونه (منظورم گیتار ریتمه)، باید با انگشتان دست راستش به سیم ها از بالا به پایین یا پایین به بالا ضربه بزنه. اینجا میشه از انگشت اشاره و یا هر سه انگشت i و m و a استفاده کرد و به غیر از اینها هم روش های دیگه ای هست که آموزشش رو می گذاریم برای مبحث گیتار ریتم.

برای فینگر استایل، انگشتانتون هم می تونن بدون ناخن و هم با ناخن باشند اما چون  ضربه زدن با ناخن تن صدای بهتر و بلند تری بهمون می ده بهتره که چند میلی متر ناخن داشته باشید.

استفاده از پیک یا مضراب

پیک گیتار وسیله ای هست که برای ضربه زدن به سیم ها ازش استفاده می شه. سایز ها و ضخامت ها و شکل های متنوعی داره. در یک پست جدا بهتون می گم که چه پیک هایی برای چه کار هایی مناسب هستن، مثلا بعضی پیک ها برای گیتار ریتم بهترن و بعضی پیک ها برای ملودی یا سولو زدن. (با پیک هم میشه به صورت تکی به سیم ها ضربه زد و هم برای گیتار ریتم ازش استفاده کرد). همچنین راجع به نحوه گرفتن پیک و نحوه ضربه زدن به سیم ها بیشتر توضیح می دم. ولی بدونید کار سخت و پیچیده ای نیست، کافیه پیک رو بگیرید بین نوک انگشت های شست و اشاره  دست راستتون.

پیک گیتار

نکته: اگه میخاید سبک گیتار کلاسیک شروع کنید بدونید که با پیک سر و کاری ندارید و فقط و فقط باید با انگشتانتون کار کنید. البته منظور من این نیست که روی گیتار کلاسیک نمی شه با پیک اجرا کرد، منظور من “سبک موسیقی کلاسیک” هست که در این سبک با پیک کاری نخواهید داشت.

هایبرید پیکینگ

هایبرید پیکینگ  ترکیبی از دو روش بالاست، کمتر از روش های دیگه کاربرد داره اما این کاربرد کمتر به هیچ وجه از زیبایی و جذابیتش کم نمی کنه. در این روش پیک رو بین انگشت شست و اشارمون می گیریم و در عین حال از انگشت های آرادمون هم برای به صدا در آوردن استفاده می کنیم. این روش بیشتر تو سبک های بلوز، کانتری و راک استفاده می شه. مثلا یکی از انواع رایج هایبرید پیکینگ ” چیکن پیکینگ ” هست.

تکنیک ها

تکنیک های فینگر استایل و پیکینگ گیتار بسیار گسترده و متنوع هستن و درجات سختی متفاوتی دارن و یاد گرفتن هر کدومشون به تمرین و تلاش نیاز داره، در آینده سعیم رو می کنم روش های تمرین، متد های پیکینگ و فینگر استایل و کاربرد هر کدوم رو بیشتر توضیح بدم.

همچنین شکل دادن به ناخن ها و مراقبت ازشون برای گیتاریست های حرفه ای اهمیت زیادی داره که دونستن روش هاشون خالی از لطف نیست.

امیدوارم  پست  آموزش گیتار – شماره گذاری سیم ها و انگشتان ،فینگر استایل و پیک بهتون کمک کرده باشه، حتما تو کانال های تلگرام و آپارات و همچنین پیج اینستا عضو شید. منتظر آموزش های بعدی باشید.

 

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *